Moeder en dochter

Moederdag

Gepubliceerd op 6 mei 2019 (Archief Holistische Praktijk Zivah)

Aanstaande zondag 12 mei is het Moederdag. Een dag dat in het leven is geroepen om alle moeders te eren. Een dag dat voor sommige vrouwen moeilijk valt, omdat de moeder-dochter relatie verstoord is.

Maar weet je ook hoe Moederdag is ontstaan?

“De geschiedenis van Moederdag begint in Amerika. Anna Jarvis (1864 – 1948), een alleenstaande lerares uit Philadelphia is in 1914 met Moederdag begonnen. Zij bewonderde haar eigen moeder en de rol die moeders in de maatschappij hadden.

Toen haar eigen moeder in 1905 overleed op de eerste zondag in mei heeft zij het jaar daarna op de eerste zondag na de dag van overlijden van haar moeder een General Memorial Day of All Mothers georganiseerd.

Anna Jarvis wilde toen elk jaar opnieuw per se een vereringsdag voor moeders organiseren. Zij heeft alles op alles gezet om dat voor elkaar te krijgen. In 1914 lukte het haar om van Moederdag een officiële feestdag te maken. Hiermee was officieel de geschiedenis van Moederdag begonnen. Sinds 1928 is Moederdag een officiële Moederdag in Nederland.”

Bron:https://moederdag.net/geschiedenis-van-moederdag/.

Elke moeder zal het zich nog herinneren toen haar kinderen nog klein waren, dat ze zelfgemaakte cadeautjes kreeg. Bij het ouder worden van haar kinderen verdwenen de zelfgemaakte tekeningen en cadeautjes en kwamen er m.n. geurtjes, planten, bloemen of chocola voor in de plaats.

Maar hoe is het voor vrouwen die ongewenst kinderloos zijn? Is zij het niet waard om in het zonnetje gezet te worden? Zou niet elke vrouw, ongeacht of ze kinderen gebaard heeft of niet, die dag geëerd moeten worden?

Hoewel 8 maart vrouwendag is, zie ik deze dag meer in het kader van de emancipatie van de vrouw, en is het meer een maatschappelijk statement, dan een persoonlijke waardering voor wie we zijn.

Daarnaast is Moederdag steeds commerciëler geworden.

Elk jaar met Moederdag zijn er vrouwen die eraan herinnerd worden dat ze geen kinderen hebben, maar die wel hadden gewild. 

Hoe ervaren zij deze dag?

Zij ervaren deze dag als pijnlijk, verdrietig, boos en in rouw. Ik heb een mooi gedicht gevonden, speciaal voor vrouwen die graag moeder hadden willen zijn:

Men verwent nu alle moeders
En dat is ook wel verdiend
Maar toch wil ik even denken
En ook even aandacht schenken

Aan vrouwen die na lang medisch traject zitten zonder graag gewilde kinderen
Want dat mag toch ook niet verhinderen
Dat ook zij moeders zijn, even goed
In hun aderen en in hun bloed
Alleen het lot heeft zo bepaald
Dat zij het moederschap niet hebben gehaald.
Of dat zij weer terug moest geven
Haar kind dat had moeten leven
Voor hen doet het nu extra pijn
om kinderloos , geen moeder te zijn

Daarom wil ik even zeggen
Ik wil bij jullie ook een bloempje leggen.

Bloem viooltjes uit de tuin

Bron:Xandora(auteur),https://forum.viva.nl/kinderen/moederdag/list_messages/112618

Ik heb zelf ook geen kinderen. Dat is niet geheel mijn wens geweest. Het is nou eenmaal zo gelopen. Ik denk weleens eraan hoe het zou zijn geweest als ik wel kinderen had gehad, als ik moeder was geweest. Had ik mijn kinderen dezelfde opvoeding gegeven als mijn moeder mij had gegeven? Was ik streng geweest, zoals mijn moeder was?

En als ik een dochter had gehad, zou onze relatie misschien vol strijd zijn, zoals ik dat had met mijn moeder in mijn puberjaren? Ik heb er vrede mee dat ik geen kinderen heb mogen krijgen. Zelfs met moederdag…

Dat brengt mij gelijk op het onderwerp waar ik vorige week over wilde schrijven, maar nog geen woorden aan kon geven: ‘Moeder-dochter-relatie’.

Moeders en dochters…een relatie waarvan wordt aangenomen dat deze het sterkst is. Een band die moeilijk te verbreken is. 

Dat de band zo sterk is, heeft te maken ermee dat meisjes zich in hun jonge jeugd identificeren met hun moeder. Hun moeder is hun rolmodel, een meisje herkent zichzelf in haar moeder. Terwijl jongens zich identificeren met hun vader. De moeder projecteert haar angsten, wensen, en dromen op haar dochters. In de puberteit maken meisjes zich los van de invloed van hun moeder. Ze ontwikkelen hun eigen identiteit, en gaandeweg bouwen zij een volwassen relatie op met hun moeder. Een relatie gebaseerd op respect, onderlinge steun en begrip.

Maar wat als de relatie met je moeder verstoord is?

Iedereen heeft weleens ruzie gemaakt met zijn of haar moeder, om het daarna weer bij te leggen. Moeders zijn ook mensen en maken fouten. Ze zeggen weleens dingen die je boos maken. Ze doen dingen waar je je aan kan ergeren of zelfs boos van kan worden. Soms kan je haar niet luchten, om later toch in haar armen uit te huilen. Want zij begrijpt als geen ander hoe jij je voelt. En omdat moeders en dochters zich spiegelen aan elkaar, kan dat soms behoorlijk botsen met elkaar. En toch, blijft de band sterk, toch blijft de relatie goed. Want wie bel je als eerste, als je iets leuks te melden hebt? Vaak is dat je moeder. Ook als je iets minder positiefs te melden hebt, is je moeder het eerste bij wie je steun zoekt. Immers, jullie emotionele band is sterk.

Voorwaarden voor deze sterke band is wel dat de moeder haar dochter, in haar opvoeding, het gevoel heeft gegeven dat ze ondanks alles de moeite waard is, dat ze haar zelfrespect en zelfvertrouwen heeft gevoed en haar de veiligheid heeft geboden die ze nodig had.

Als dat niet het geval is geweest, heb je kans dat er emotionele schade is ontstaan. In dit geval kan de relatie dusdanig verstoord raken dat er een emotionele als fysieke verwijdering plaatsvindt tussen dochter en moeder.

Er kunnen tal van redenen zijn dat een dochter deze voorwaarden heeft moeten missen in haar opvoeding. Denk maar aan:

  • Een narcistische moeder die steeds kritiek levert en daarmee het zelfvertrouwen van haar dochter ondermijnt;
  • Een dominante moeder die haar dochter verstikt en geen ruimte laat voor haar eigen creativiteit of mening;
  • Een moeder die zelf emotioneel beschadigd is en haar dochter emotioneel niet kan ondersteunen of niet in staat is een emotionele verbinding aan te gaan;
  • Een moeder die alleen maar aan het overleven is en haar kinderen die veiligheid niet kan bieden, haar kinderen emotioneel verwaarloost, of mishandelt.

De gevolgen kunnen enorm zijn. Deze moeders voeden op vanuit hun eigen behoefte, hun eigen nood, en hebben geen oog voor de behoeften van hun kinderen.

Welke invloed heeft dat op jou en je leven?

Dochters van deze moeders, kunnen kampen met onzekerheid, met gebrek aan zelfliefde en eigen waarde. Ze vertonen ‘pleasegedrag’, hebben gewichtsproblemen, eetstoornissen, etc. etc.

Kan het ooit nog goed komen?

Zeker, mits beide partijen daar open voor staan. In elk geval zijn er mogelijkheden om de band te herstellen. Er zijn tal van therapie- en coaching mogelijkheden die een oplossing kunnen bieden.

In mijn coachingstraject kom ik met regelmaat dit thema tegen als oorzaak van onzekerheid. Een lastig onderwerp, maar goed te coachen, met mooie resultaten.

Wil je jouw onzekerheid, gebrek aan zelfliefde of eigenwaarde aanpakken? Wil je de relatie met je moeder onder de loep nemen en deze verbeteren? Ik help je graag. Mail naar: ikwileenafspraak@gewoongelukiggezond.com

Je zou misschien ook mijn andere blogs willen lezen: “Voorouderlijnen helen” en ” Je veilig voelen”.

Voor alle moeders en niet moeders, alle vrouwen… ik wens jullie een hele mooie moederdag.